فروشگاه عسل طبیعی تهران هانی

آشنایی با کندوی زنبور عسل

آشنایی با کندوی زنبور عسل

کندو چیست؟ کندو مجموعه‌ای از حفره‌های شش ضلعی میباشد که  از جنس موم است و زنبور عسل آنها را می سازد.کندو محل نگاه داری لاروها و همچنین ذخیره‌سازی عسل و گرده است.

اجتماع هر کندو تشکیل شده است از ملکه و زنبورهای کارگر .ملکه مادر، مادر و فرمانده ی همه ی زنبورهاست و به واسطه ی طبیعت و قدرت خود وظیفه ی حفظ نسل زنبورها و ادامه حیات را بر عهده دارد. ملکه زنبورها در نیمه ی بهمن ماه شروع به تخم گذاری می کند. زنبورهای کارگر نیز بنا به موقعیت کندو و شرایط آب و هوایی تعیین می کنند که تخم های گذاشته شده به ملکه تبدیل شود و یا به زنبورهای کارگر دیگر. هر اندازه که شرایط آب و هوایی مناسب تر باشد و گلهای بیشتری در اطراف کندو وجود داشته باشد تعداد بیشتری از تخم ها توسط زنبورهای پرورش دهنده به ملکه تبدیل خواهند شد. اگر همه ی شرایط مورد نیاز برای کار زنبورها در کندو فراهم باشد در یک کندوی قوی حدود ده کیلو عسل در روز تولید میشود. ملکه هم همیشه به نسبت فراوانی عسل و امکانات مناسب، تولید مثل میکند و در این شرایط روزانه قریب یک هزار تخم می گذارد و گاهی اوقات تعداد زنبورها آن قدر زیاد میشود که شبها بعضی از زنبورها راه ورود به خانه را نداشته و بیرون از کندو از سرما تلف می شوند. در چنین موقعیت هایی لزوم مهاجرت عده ای از زنبورها به محل دیگر برای ساختن کندوی جدید احساس می شود، به همین علت در این وقت همه ی زنبورها تحت اثر یک نیروی مرموز با اراده ی وحی به جنب و جوش و تکاپو می افتند تا جایی که اگر شخصی ناوارد و عادی نیز چنین کندویی را مشاهده کند پی به قصد زنبورها می برد. در یک کندوی قوی ۲۰۰۰۰۰ و در یک کندوی خوب نزدیک به ۸۵۰۰۰ زنبور وجود دارد که از این تعداد هفتاد هزار عدد به کندوی جدید مهاجرت می نمایند. این مهاجرت آن قدر دقیق است که گویی روز و ساعت آن نیز از پیش توسط زنبورها تعیین شده است از افراد باقی مانده در کندو حدود ۴۵۰ عدد را زنبورهای نر تشکیل میدهند که این تعداد در کندو می مانند تا برای همسری ملکه ی جوانی که بعدا به وجود می آید انتخاب شوند علاوه بر آنها تعدادی زنبور جوان نیز برای پرستاری تخمها و لاروها و نیز تعدادی زنبور کارگر برای ادامه ی فعالیت عسل سازی در کندو باقی می مانند.

آشنایی با کندوی زنبور عسل

لاروهای زنبور همان کرم هایی هستند که پس از بیرون آمدن از تخم در خانه های ویژه ی شش ضلعی نگهداری میشوند و توسط زنبورهای پرورش دهنده غذا داده میشوند و ننف ها همان لاروهای رشد یافته هستند که کمی شکل زنبور کامل پیدا کرده اند. زنبورهای جوانی که در کندو باقی مانده اند تا مسئولیت پرستاری از لاروها را بر عهده بگیرند جمعاً مراقب ده هزار تخم و پرستار هیجده هزار لارو و سی و شش هزار ننف و هفت یا هشت ملکه و عسل موجود در کندو می باشند. زنبورهایی که قصد مهاجرت کرده بودند به اندازه ی مصرف پنج تا شش روز عسل و صمغ با خود بر می دارند و همزمان با گسترش اشعه های طلایی آفتاب آماده ی حرکت می شوند. این زنبورها از عسلهایی که به همراه خود برداشته اند موم می سازند که این موم و صمغ برای اندرون در و دیوار کندو و منافذ آن و برای محکم کردن اجزایی که امکان افتادنشان وجود دارد استفاده میشود. ضمنا اگر زنبورهای مهاجر تا چند روز نتوانستند محل مناسبی برای ساختن کندوی جدید پیدا کنند از ذخیره ی برداشته شده به عنوان غذا استفاده می نمایند.

مطلب پیشنهادی تهران هانی : آشنایی با زنبور عسل 

ارسال نظر